De Tinkoepel Tinnegieterij is één van de laatste tingieterijen in Nederland welke nog op de ambachtelijke manier tinnen producten geheel met de hand vervaardigd.

Op deze bladzijde nemen wij u mee terug in de tijd over het ontstaan van ons bedrijf.

In het jaar 1898 werkte Hermannes Tollenaar in Zwolle als knecht bij Tingieterij Kamphof.

Hermannes was een uitstekend ambachtsman. Hij had een grote liefde voor het vak tingieter en werkte hard.

Over één ding was hij echter niet tevreden, dat was zijn salaris. Toen Hermannes Tollenaar op een dag om 5 cent loonsverhoging vroeg kreeg hij van zijn werkgever te horen dat dit absoluut niet mogelijk was.

Hermannes besloot daarop voor zichzelf te gaan beginnen en begon een tingieterij met de naam Hermannus Tollenaar.

Zoals iedere tingieter had ook Herman een eigen stempel welke nog steeds terug te vinden is op oude producten uit die periode.

Gedurende de periode dat Hermannes voor zichzelf werkte gebruikte hij een aantal slagstempels (gietmerken) waaruit de periode is af te leiden dat hij zijn producten heeft gemaakt.

Een chronologisch overzicht volgt hieronder;

Dit gietmerk werd gebruikt in de periode 1898 tot 1919 en is uitsluitend terug te vinden op maatbekers

Dit gietmerk werd gebruikt in de periode 1898 tot 1910

Dit gietmerk werd gebruikt in de periode 1898 tot 1910 en werd alleen op lepels gebruikt

Dit gietmerk werd gebruikt in de periode 1910 tot 1915
Het logo op de stempel is het stadswapen van de gemeente Zwolle.

In 1913 vlak na de eerste wereldoorlog verhuisde Hermannes Tollenaar met zijn bedrijf naar Amsterdam Buiksloot.
Hier waren de mogelijkheden voor inkoop van grondstoffen en verkoop van de producten veel groter.

In het gietmerk komt vanaf die periode dan ook de vestigingsplaats "Buiksloot" terug.
In 1915 nemen de zoons van Hermannes de dagelijkse leiding over, als Hermannes overleden is.

Dit gietmerk werd gebruikt in de periode 1915 tot 1935

Dat Amsterdam Buiksloot geen slechte keuze was bleek wel uit het feit dat er steeds meer producten geëxporteerd werden.

Om aan te geven dat de koper in het buitenland een product had gekocht wat in Nederland was gemaakt kwam er een zogenaamd exportstempel/gietmerk bij.

Dit stempel was ovaal. In het midden stond de tekst "Made In Holland".

Producten met dit stempel zijn in Nederland bijna niet te vinden.
ondanks het feit dat Hermannes inmiddels overleden is, blijft de naam H. Tollenaar gehandhaaft.

Dit gietmerk werd gebruikt in de periode 1915 tot 1935

In 1935 ging het bedrijf failliet, er werd gezocht naar een mogelijke doorstart.
Michiel Tollenaar, Andries Barend Loch en Joop Blaauboer krijgen het voor elkaar een doorstart te maken, en het bedrijf krijgt de naam Loch Tollenaar & Co.
Andries Barend Loch was voordien vertegenwoordiger van de firma Kurz Edeltin uit Tiel. Joop Blaauboer was destijds samen met zijn zoon Erik al werkzaam in deze gieterij.
De rollen waren als volgt verdeelt; Michiel deed de administratie en werkte mee in de gieterij. Joop Blaauboer was verantwoordelijk voor de productie en Andries Barend Loch was druk bezig het klantenbestand uit te breiden.  Het gietmerk werd dan ook aangepast aan de nieuwe bedrijfsnaam en werd voorzien van de slogan "Real Dutch Pewter".

Deze formule bleek succesvol te zijn.

Dit gietmerk werd gebruikt in de periode 1935 tot 1955

Begin 1900 nam de gieterij de stempels en gietvormen over van Justus Johannes van Maurik.
Vanaf 1955 wordt het stempel aangepast en komt het engeltje met de initialen van de heer van Maurik terug in het stempel van Loch Tollenaar en Co.

In 1955 bestaat de directie uit Hermannus Tollenaar, zoon van Michiel Tollenaar, Andries Barend Loch en Joop Blaauboer.
In het stempel komt de naam Blaauboer niet voor. De reden hiervoor was plaatsgebrek.
Tevens wilde men graag een engeltje als beeldmerk hebben omdat er in die periode veelvuldig gesproken werd over zogenaamd engeltjes-tin.
Als er stempel een engeltje had, dan had je volgens de consument een goed product.
Ook werd veelvuldig gebruik gemaakt van de gietvormen afkomstig uit de collectie van Justus Johannes van Maurik.
Men was van mening zijn beeldmerk als eerbetoon terug te moeten laten komen.

Begin jaren 80 werd op de Amsterdamse Stromarkt een initiatief ontplooit aldaar een ambachtencentrum te openen.
Erik Blaauboer heeft inmiddels de dagelijkse leiding over het bedrijf.
Hij wordt gevraagd als ambachtelijk bedrijf een vestiging te openen in het ambachtencentrum.
Voor de tingieterij gingen de zaken daar erg goed, echter een aantal andere ambachtelijke ondernemers konden het hoofd niet boven water houden.
Dit resulteerde in het failliet gaan van het ambachtencentrum, waardoor de activiteiten aldaar moesten worden gestaakt.
Veel deelnemende bedrijven werden failliet verklaard. De firma Loch Tollenaar & Co werd geliquideerd.

Ook nu werd weer getracht een doorstart te maken. De vrouw van Erik Blaauboer, Carla, kon een theehuisje overnemen op het historische dorp "De Zaanse Schans".
In dit theehuisje op de Kalverringdijk nummer 1, was al een tingieter werkzaam welke ging emigreren naar Australië.
De komst van de familie Blaauboer was voor De Zaanse Schans een uitermate welkome aanvulling.

Onder de naam De Tinkoepel Tinnegieterij werden de activiteiten voortgezet.
De naam Loch Tollenaar & Co mocht door de liquidatie van het ambachtencentrum niet meer gebruikt worden.

De naam Loch Tollenaar verdween dan ook van het stempel en het oude stempel van van Maurik werd het beeldmerk van De Tinkoepel Tinnegieterij.

Op 1 Januari 2007 werd de onderneming omgezet van eenmanszaak naar Venootschap Onder Firma.
Ingrid Blaauboer, dochter van Erik en Carla is al vele jaren werkzaam in het bedrijf van haar ouders.

De dagelijkse leiding is dan nu ook in handen van Carla en Ingrid Blaauboer.

Nog steeds worden door De Tinkoepel Tinnegieterij producten op ambachtelijke wijze vervaardigd, gebruikmakend van de originele bronzen vormen welke soms teruggaan tot begin 17e eeuw.

Daarmee is ons bedrijf één van de laatst overgebleven traditionele tingieterijen in Nederland. Helaas is het voor publiek niet mogelijk de werkplaats te bezoeken.
De lokatie op De Zaanse Schans is daarvoor veel te klein. Al vele jaren tracht ons bedrijf een nieuwe plek te vinden op De Zaanse Schans alwaar we de verkoopactiviteiten kunnen combineren met een kijkje achter de schermen. Dat is op een lokatie met enkel en alleen historische panden en weinig leegstand niet zo heel erg eenvoudig. Wij wachten dan ook geduldig af.
Mocht u echter tips of aanbevelingen hebben, dan houden wij ons natuurlijk van harte aanbevolen.